حافظ

راهیست راه عشق که هیچش کناره نیستآنجا جز آن که جان بسپارند چاره نیستهر گه که دل به عشق دهی خوش دمی بوددر کار خیر حاجت هیچ استخاره نیستما را ز منع عقل مترسان و می بیارکان شحنه در ولایت ما هیچ کاره نیستاز چشم خود بپرس که ما را که میکشدجانا گناه طالع و جرم ستاره نیستاو را به چشم پاک توان دید چون هلالهر دیده جای جلوه آن ماه پاره نیستفرصت شمر طریقه رندی که این نشانچون راه گنج بر همه کس آشکاره نیستنگرفت در تو گریه حافظ به هیچ روحیران آن دلم که کم از سنگ خاره نیست